Maar goed, Ik ben uiteindlijk op vrijdag in de tempel terecht gekomen en heb het hele weekend besteed om eens rond te kijken en foto's te maken.
Op zaterdag ochtend kreeg ik mijn eerste Thaise ontbijtje (niet op bed helaas) geserveerd. 1 van de monniken kwam het even netjes bij me afleveren. Het zag er prima uit (behalve dan die grote garnaal en een dooie vis op mijn rijst). Kon ook niet anders denken want dit is wat ik de komende weken als ontbijt en als lunch kon gaan verwachten.
S'middags verscheen opeens een leraar van de school bij mijn kamer. Hij kwam even het lesrooster doornemen met me. Die avond ervoor had ik begrepen dat ik pas op donderdag voor het eerst mocht gaan lesgeven. Het schijnt geluk te brengen als je eerste lesdag op donderdag is.
Maar ach, regels zijn er om gebroken te worden dus maandag zou mijn eerste lesdag worden voor de 4de klas van de lagere school. Ik was hier wel blij mee, want nog een week wachten voor de eerste les was me net iets te lang.
Zaterdag dus maar even rond gewandeld en wat foto's van de tempel gemaakt met de bedoeling ze zo snel mogelijk op de weblog te zetten. Maar ja, geen internet he.
Foto links: De klokkentoren met daarin grote speakers die elke dag s'ochtends vroeg het volkslied en nog wat andere dingen brullen over het terein heen. Ook zit er onderin een lokaal waar traditionele Thaise muziekles wordt gegeven aan studenten.
Foto rechts: De voorkant van de tempel zelf. Deze schijnt 100 jaar oud te zijn. Er wordt al gewerkt aan nieuwbouw. Zodra ik bij de tempel weg ga zal ik even foto's maken zoals de nieuwbouw er dan uit ziet. Ze zijn er druk mee bezig
Foto links: De bibliotheek. Muren zijn er niet nodig, maar wel een dak tegen de regen
Foto rechts: De ingang van de tempel. Helaas kan ik nog steeds geen Thais lezen.
Foto links: Dit is een plaats waar de mensen uit de buurt kunnen bidden. Ook krijgen ze hier te lezen of ze geluk zullen hebben. Dit gaat door middel van stokkes schudden en briefjes pakken en lezen.
Ik zal het iedereen besparen om daar een vol item aan te besteden. Je moet het zien om het te begrijpen.
Foto rechts: Bomen "praten" hier tegen je. Ze leren je een wijze les door middel van de bordjes.
Dit is de Tiboth. Hier worden nieuwe monniken ingewijd en bidden ze naar Bhuda.
Eronder zit een museum waar veel antieke spullen staan. Ik heb hier inmiddels foto's van, maar zal die in een andere post wel eens laten zien.
Het bidden is hier trouwens allemaal wat onduidelijk als je niet zo thuis bent in de Thaise cultuur. Gelukkig staan in bijna alle agenda's de data aangegeven wanneer er wat gebeurt.
Soms stink ik er nog wel in, omdat er dingen gebeuren die voor mij niet helemaal duidelijk zijn.
De Tiboth is nog niet helemaal af. Er moet eerst weer wat geld komen om hem af te bouwen.
Dit is in de tempel zelf. Overal kom je Budha tegen.
De monniken doen de hele dag niks anders dan studeren, bidden en werken in de tempel.
Het werk bestaat uit het verzorgen van de vele dieren die hier rond lopen, het bijhouden van de bomen en planten, vegen, bespoeien en nog veel meer.
Foto links: Ook monniken moeten wel eens bellen. Daarom maar een telefoon onder het afdak van de tempel.
Foto rechts: Achter dit soort deurtjes en ook huisjes op het terein leven de monniken. De kamertjes zijn heel sober. Echt veel hebben ze hier niet nodig.
Hier zie je de Heilige Vader aan het werk. Hij bemoeit zich even met de muziekles.
Ik kan je wel vertellen dat het niveau van de muziek, en dan bedoel ik het aantal DB, best wel heftig is. Ik kreeg na 5 minuten toch wel piepende oren van dat luisteren.
Waar leven is is dood.
Ook hier is dat het geval.
Ze kunnen hier zelf mensen verbranden. Hun eigen crematorium.
Op deze foto's zie je de eetzaal van de monniken. Wij eten hier lunch om 11.30. De monniken eten eerst, en dan zijn wij aan de beurt. Ze mogen niet met "niet monniken" eten. Soms wel jammer. Het is best wel gezellig.
Na deze tour over het tempel terein, nu tijd voor even wat andere foto's die ik nog had gemaakt.
Hier dan even een paar foto's van een Samanin. Een Samanin is een monnik in opleiding. Hij is sinds de eerste dag hier een vriend van me geworden. Zijn naam is Kie Saa Daa, nickname Tam. Elke Thai heeft een nickname. Hij leert mij Thais en ik hem Engels. Een uitstekende combinatie dus.
Verder praten we veel over het waarom van het worden van een monnik en kijken we speelfilms op mijn laptop. Ook houd hij erg van 1 van de spelletjes van mijn PDA. Hij is gek op Thais boxen (wat hij zelf ook heeft gedaan), gitaar spelen en Britney Spears (kan wel iets beters bedenken, maar ach).
Het enige nadeel is dat monniken niks mogen.
Ze mogen bijvoorbeeld niet: sporten, zingen, auto rijden, winkelen, rennen, met vrouwen omgaan of ook maar aanraken, en nog veel, veel, veel meer dingen.
227 regels om precies te zijn. 1 van de regels is ook dat ze niet mogen liegen. Daar pest ik hem wel eens mee.
Nou dat stukje over niet aan vrouwen mogen zitten of denken is voor hem toch wel een beetje lastig. Hij is bijna 20 jaar en je zal het niet geloven, maar al een tijdje getrouwd. Ik probeer er nog steeds achter te komen hoe dit nou zal moeten in de toekomst.
Het is trouwens wel leuk. Sinds hij zo hoeste heb ik hem gezegt dat hij moest stoppen met roken. Dit heeft hij die dag erna ook meteen gedaan. Hij kwam me even trots vertellen dat hij gestopt was met roken.
Nog even snel een shot genomen van ons 2en.
Op het ogenblik dat ik dit nu type is hij weer helemaal kaal.
Ze moesten gisteren allemaal hun haar eraf halen vanwegen een speciale feestdag.
Je ziet hier nu allemaal gladde koppies rondlopen.
Foto links: Mijn laptop heeft een ingebouwt cameraatje en goede sofware waarmee ik best wel leuke dingen kan doen. Ziehier Tam als soulman. Deze foto zal ik voor hem uitprinten voordat ik weg ga.
De rest zet ik niet op internet, want dat zal de Heilige Vader niet leuk vinden mocht hij het ooit eens zien. Was weer eens met Photoshop bezig geweest. Tam naast een zonnende vrouw op het strand van Phuket gezet. Dit vond hij wel erg leuk, maar zeker niet geschikt voor de meeste andere monniken.
Foto rechts: Natuurlijk was hij weer met mijn PDA aan het spelen. Offcieel mag hij geen spelletjes doen, maar soms heb je ook even een uitje nodig.
Hier dan nog foto's van mijn ontbijt van zondag. Kwam bijna allemaal in zakjes aangeleverd.
In Thailand is het normaal dat je eten in zakjes doet. Is ook best wel veilig tegen insecten, vuil of andere dingen.
Ik had in de supermarkt een heerlijke kokosnoot gekocht, die ze in de tempel hebben onthoofd voor me.
Verser dan dit is haast niet meer mogelijk.
Aan fruit geen gebrek hier. Soms krijg ik gewoon hele trossen bananen aangereikt van mensen. Ze zijn hier veel lekkerder dan in Nederland. Ook hebben ze ze in mini formaat. Deze banaantjes zijn maar 6 cm. groot, en erg lekker. Mijn mobiel ernaast gelegt als voorbeeld.
De grote bananen die we in Nederland hebben heb ik hier nog niet gezien.
Na deze foto sessie en kleine uitleg van dit eerste weekend, tijd om te stoppen en wat andere dingen te gaan doen. Moet ook nog wat dingen regelen voordat ik weer naar Phuket vlieg.
Als het goed is heb ik morgen "weer" internet. Er is mij gevraagt om vanmiddag even een netwerk en internet aansluiting voor 7 computers aan te leggen. Dit gaan we dan maar proberen te regelen. Morgen probeer ik mijn posting van het lesgeven te doen. Dit is waar het uiteindelijk allemaal om gaat.
Ik hoop dat mijn postings niet gaan vervelen, en anders is er maar 1 oplossing. Gewoon niet meer lezen. Haha.
Een prettige zondag nog voor diegene die het vandaag leest, en tot van de week weer.
Bye Bye,
Raymond, nickname "Teacher"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten