Nog even deze foto

Phuket Zoo na afloop van de apenshow.

Was (natuurlijk) de laatste die weg ging. Kon me hierdoor nog even een 15 minuutjes met deze 2 apen vermaken.

Ik heb het altijd al wel leuk gevonden om met dieren te werken. In deze dierentuin kreeg ik wel het gevoel dat ik me hier bezig zou willen houden om het te vernieuwen. Er is best wel een behoorlijke achterstand hier.

Het park is niet groot, maar wel erg gezellig ingericht.

Wou ook nog met een koningstijger op de foto, maar had geen zin om daar voor te betalen.

Links zie je een volwassen exemplaar en rechts een baby aapje. Het klemt zich helemaal aan me vast.

Tussen de (nieuwe) monniken

Hallo daar,

Hier even een stukje over de monniken en wat andere dingen van de tempel.

Bij de tempel hebben ze een eigen museum. Dit museum is gebouwt onder de Tiboth (de heilige bidplaats van de monniken). Het bestaat voornamelijk uit dingen die ze de afgelopen 100 jaar hebben gekregen of hebben gebruikt. Ik heb daar een rondleiding van Kie Saa Daa gehad, en natuurlijk ook een paar foto's gemaakt.

Er staat heel veel chinees porselein en van alles en nog wat wat met Bhuda te maken heeft. Alles bij elkaar is het best een aparte verzameling, die toch best nog wel wat waard is.

Een deel van de geschiedenis van de tempel staat in het museum.

Op 1 van de zondagen werd er een nieuwe monnik ingewijd. Dit gebeurt met veel gezelligheid en nog veel meer eten. Deze monnik was er een die maar voor 2 weken monnik werd.Elke Thaise man moet 1 maal in zijn leven even monnik zijn geweest. Zo ook deze jongen.

Foto links: voor de inwijding

Foto rechts: na de inwijding

De monniken moeten 227 regels uit hun hoofd kennen, waar ze zich strikt aan moeten houden.

1 daarvan is niet eten tussen 12 uur s'middags en de volgende ochtend 7 uur.

Zou niks voor mij zijn dus.


Foto: voor de inwijding moet hij op de schouders van iemand 3x om de Tiboth gedragen worden. (deze jongen was zeker niet de lichtste Thai die er bestaat)

Helaas moet ik nu even stoppen en dit stukje en de rest morgen afmaken. Ik val bijna boven de computer in slaap. Kan nu echt niet meer verder.

Ben vandaag naar Phuket Zoo geweest, en daar na 1 minuut binnen te zijn geweest al helemaal zeiknat geregend door een tropische bui. Jaja, het regenseizoen is sinds 3 dagen begonnen.

Morgen is voor mij de dag van het inpakken en een beetje ontspannen, en heb ik tijd om het weblog wat verder af te maken. (mits het internet werkt)

Ik kan niet meer met de auto weg vanaf 12 uur, want ze komen hem weer ophalen. Heb alleen vandaag al mijn lunch besteld die ik nog even snel ga ophalen.

Ik wens jullie (ma, Tim en Karel) voor zo eet smakelijk, en spreek jullie snel weer.

Wou dat ik er bij was, eet al een paar dagen alleen.

Groeten vanuit, een met tropische buien besproeid, Phuket.

Raymond

Het is zover: lesgeven!

Gegroet mensen aan de andere kant van de wereld.

Hier dan eindelijk 1 van de postings over het lesgeven.
Die maandag aandag zou ik beginnen en ben ik ook daadwerkelijk begonnen. Als eeste zou ik een 4de klas krijgen. Tuig van rond de 10 jaar. Om 9.30 stonden ze dan ook voor de deur.

Ik kan je vertellen dat door de weken heen gebleken is dat dit de moeilijkste klas was van allemaal. Leerlingen die helemaal geen zin hadden in school en ook geen zin hadden in luisteren, schrijven of huiswerk.

Zodra de leerlingen binnen waren en op de grond zaten, riep er 1 dat ze moesten gaan staan. Hierna riepen ze allemaal in koor: " goodmorning teacher" en maakte en buiging voor me. Dit schijnt normaal te zijn, maar als je het nog niet hebt meegenaakt dan kijk je wel even op.

Na hetzelfde naar mijn studenten te hebben geroepen, konden ze gaan zitten.

Ik ben natuurlijk begonnen met mezelf (en jawel, in het Thais) voor te stellen aan de klas. Daarna vroeg ik hun om hunzelf (in het Engels natuurlijk) ook voor te stellen. De namen die zij riepen kreeg ik meestal niet uit mijn keel. Maar het gaat om het principe.

Het weekend had ik mijn, al in Nederland gemaakte, alfabet en nummers opgehangen om ze het te laten opdreunen. Het ging meteen al mis. Ze spreken alles uit alsof elke letter 2 seconden duurt. Dit heb ik er meteen al (figuurlijk) uit geramd. Een A is geen A, maar een AAAAAAAAAAAA bij hun. Als ze het woord mango moeten zeggen dan duurt dat woord wel 5 seconden (maaaaaaaaangoooooooooooo). Kan je nagaan als ze een hele Engelse zin moeten zeggen. Dan kan je even gaan koffie (of in mijn geval water) drinken.


Ik ben hierna gelijk begonnen om ze de namen van fruit en groenten in het Engels te leren. Ze moesten het van mij in het Thais en het Engels opschrijven. Leuk vonden ze dit niet en wouden ze eerst ook niet doen. Maar ach, mijn wil is wet. Dus het gebeurt gewoon.

Na veel pijn en moeite hadden ze het na een uurtje opdreunen en schijven voor elkaar dat het op papier stond. Nu kwam het ergste deel van deze les. Ik vertelde ze dat ze het moesten leren voor de volgende les. Lezen, spreken en schrijven. Ze zouden hier van mij een test over krijgen die week erop.

Deze test die ik ze trouwens die week erna afnam, kwam uit op een gemiddelde van een 2. Niemand had moeite genomen om te leren. Dit zou nog wat worden.

Na het fruit en groenten verhaal was het tijd om ze te gaan leren over "shopping". Ik had het weekend gelijk al het schoolbord volgekliederd met items uit een supermarkt, en ook een tafeltje ervoor voorzien van de nodige producten.

Dit is de beste manier om ze het te leren. Behalve voor deze 4de klas dan, want die hadden nergens zin in. Vinden jullie me trouwens niet creatief met mijn krijtjes.

Ik heb in mijn hele leven nog niet zo veel met krijtjes getekend en geschreven als tijdens mijn lessen hier.

Na een uurtje rollenspellen spelen was het tijd om ze naar school te schoppen, en zat deze eerste les erop. Het viel me behoorlijk mee zoals het ging. Ik hoopte alleen dat niet alle klassen dezelfde instelling hadden als deze sloebers. Dat zou dan nog een heel gevecht worden om ze iets te leren.
S'middags om 16.00 uur had ik een extra les van 1,5 uur voor de leerlingen uit de 4de klas die wat extra conversatie wilden oefenen. Hier kwamen zo'n 6 leerlingen op af. Viel me nog mee na de les van een paar uur daarvoor. Deze les was stukken beter dan die daarvoor. Hier natuurlijk alleen leerlingen die wat wilden leren.

Foto: extra les klas 4. Die forse links bovenin heb ik nog heel wat mee te stellen gehad. Ze hield heel erg van afkijken. En ik hou daar niet van. Dus elke keer weer een conflict met haar, die ik natuurlijk won.

De volgende dag, op dinsdag, kreeg ik om 9.30 de hoogste klas (klas 6, 12 en 13 jaar oud). Deze klas was gelijk vanaf het begin al prima bezig, en waagde het niet om te protesteren tegen mijn opdrachten. Ik heb ze dezelfde les gegeven als klas 4, want de leraar had mij gezegt om alle klassen dezelfde lessen te geven.

Alleen kwam hij s'ochtends om 8.30 langs om te vertellen dat ze een les uit een ander boek over het wel en wee van de aarde moesten hebben. Ik heb toen gezegt dat dat niet mogelijk was omdat ik mijn lessen moet voorbereiden. Die week erop zou ik het daar dan over hebben. Ben best wel flexibel, maar ik moet toch echt mijn lessen voorbereiden.

Ik heb voor de volle 100% genoten van het geven van les aan klas 6. Het is mijn favoriete klas geworden door de weken heen. Ze hielpen mij met mijn Thaise uitspraak van woorden, en we hebben best wel veel gelachen. Hieronder even een klassefoto die ik heb gemaakt van klas 6, met hun eigen leraar Engels die 10 woorden Engels sprak.

Foto: de 6de klas.

Dinsdag middag om 15.30 uur zou 1 van de middagen zijn dat ik les zou geven aan volwassenen. Ik moest alleen wachten tot die donderdag erop, omdat Pha Khoe (1 van de monniken) de les moest zegenen. Het zou geluk brengen als ik op een donderdag begon.

Op woensdag klas 2 en 3 onder handen genomen. Dit zijn de mini pubers. Het enige wat ze willen is tekenen. Ik moest ze ook dezelfde les geven over "shopping", maar dat leek me toch een beetje zwaar voor ze. Ik heb het leren gecombineerd met tekenen. Een soort chantage. Als ze eerst de namen van het fruit en de groenten leerden, mochten ze 3 kwartier tekenen van me.

Gemeen he?. Nou, mooi niet. Leren zullen ze, en niet dat slappe gedoe van de Thaise leraar Engels die er zelf niks van snapt.

Foto: de 3de klas.

Hier de 3de klas tijdens hun muziekles in de tempel. Ze leren hier de traditionele Thaise instrumenten en muziek te spelen.
















Normaal op de foto kunnen ze haast niet. Het moet altijd wel weer anders dan normaal.

Moet wel zeggen dat ze bijna altijd vrolijk zijn. Wat een verschil met jongeren uit Europa.

Ik had 3 weken ervoor al een berg doosjes met kleurpotloden gekocht bij de Makro in Thailand. Alle leerlingen van klas 2 en 3 kregen een doosje om mee te tekenen (ze mochten ze ook houden). Dat ze er blij mee waren heb ik gemerkt, want elke keer als ik naar school toe moest lieten ze spontaan het doosje met kleurpotloden zien om te bewijzen dat ze hem nog hadden.

1 setje van 3 doosjes potloden kost maar 0,75 euro. Had 20 setjes gekocht. 14 euro voor 60 doosjes goede kleurpotloden.

Zie hier onder 1 van de uitspattingen die ze hebben gekleurd. Ik had wat gemaakt en uitgedraaid op de printer. Ze hebben gekleurt alsof hun leven er vanaf hing. ook vroegen ze elke keer aan me of ze het wel goed hadden gedaan.

Ik heb gemerkt dat de leerlingen, en of ze nou in klas 2 zitten of in klas 6, best wel vaak van je willen horen of ze het goed hebben gedaan. Ze zijn erg blij met complimentjes.

Woensdagmiddag extra les voor de 5de klas. Ik heb het afgezegd die dag ervoor, omdat ik ze eerste een gewone les wou geven, en ze daarna pas op de extra les wou hebben.

Op donderdag had ik overdag vrij om me voor te bereiden op de les voor volwassenen. Ik had gezegd dat ik 2x per week wel een cursus Engels aan volwassenen wou geven. Hier had men wel oren naar. S'middags om 15.30 uur zou mijn les ingezegend worden, maar op het laatste moment ging het niet door. Niemand had ook maar iets geregeld. Echt Thais. Je moet overal bovenop zitten. Dus geen les die middag.

Vrijdag was het tijd voor de 5de klas, maar op het laatste moment ging de les niet door omdat ze een test hadden.

Hoezo planning!

In de weken erop gebeurde het steeds dat de 5de klas iets had. Ik heb ze dus niet 1 keer les gegeven. uiteindelijk wel 2 keer extra lessen gegeven.

Zaterdag was de dag van een extra lange les voor de leerlingen van klas 6. Ik had om 12.30 een extra les van 3 uur voor ze. Alle extra lessen die ik gaf, gingen alleen maar over conversatie. Dat is hier in Thailand een heel groot probleem.

Thaise mensen zijn bang om Engels te spreken. Ze zijn trouwens zoiezo bang om tegen buitenlanders te praten. Ze praten liever niet met je.

Ik heb zelf hier weining problemen mee gehad. Men probeerde het tegen mij wel. Een enkeling was heel erg verlegen, maar na mezelf in het Thais en het Engels te hebben voorgesteld, kwamen ze wel los.

Uit klas 6 kwamen ongeveer 10 leerlingen die ik wel verwacht had. Maar 2 leerlingen had ik niet verwacht. Deze 2 jongens, de een met een wit shirt en de ander met het gele shirt aan, waren heel slecht in Engels, en waren ook behoorlijk bang om het te proberen. Vond het moedig van ze dat ze elke week naar die 3 uur durende les kwamen.

Foto: een deel van mijn leerlingen van klas 6 tijdens de pauze van de extra les.

Het lesgeven op zich is best wel vermoeiend. Ik heb van 1 van de extra lessen een video gemaakt om aan anderen te laten zien. Heb hem zelf ook afgekeken, en ben tot de conclusie gekomen dat ik best wel zeer actief les sta te geven. (ondanks het feit dat het meer dan 30 graden is in het lokaal)

Het is best wel leuk om jezelf terug te zien. Ik zou het niet anders doen dan ik nu doe. Heb gemerkt dat mijn manier prima werkt bij jong en oud.

Dit was dan mijn eerste week lesgeven. Ik zal niet over de andere weken schrijven, maar wel over de laatse paar dagen tijdens de overgangstoetsen die ze mij hadden gevraagd af te nemen.

De volgende posting zal gaan over een paar "feestjes" die er in de tempel waren, en nog wat andere dingen. Daarna zal ik mijn laatse posting over het lesgeven doen.

Spreek jullie weer snel, en een warme (32 graden) groet uit Thailand.

Groeten Raymond.

Eindelijk in de tempel.

Het is weer gelukt om internet te krijgen. Het moet niet gekker worden met 2x in de week internet. Straks gaat het nog wennen ook.
Maar goed, Ik ben uiteindlijk op vrijdag in de tempel terecht gekomen en heb het hele weekend besteed om eens rond te kijken en foto's te maken.

Op zaterdag ochtend kreeg ik mijn eerste Thaise ontbijtje (niet op bed helaas) geserveerd. 1 van de monniken kwam het even netjes bij me afleveren. Het zag er prima uit (behalve dan die grote garnaal en een dooie vis op mijn rijst). Kon ook niet anders denken want dit is wat ik de komende weken als ontbijt en als lunch kon gaan verwachten.

S'middags verscheen opeens een leraar van de school bij mijn kamer. Hij kwam even het lesrooster doornemen met me. Die avond ervoor had ik begrepen dat ik pas op donderdag voor het eerst mocht gaan lesgeven. Het schijnt geluk te brengen als je eerste lesdag op donderdag is.

Maar ach, regels zijn er om gebroken te worden dus maandag zou mijn eerste lesdag worden voor de 4de klas van de lagere school. Ik was hier wel blij mee, want nog een week wachten voor de eerste les was me net iets te lang.


Zaterdag dus maar even rond gewandeld en wat foto's van de tempel gemaakt met de bedoeling ze zo snel mogelijk op de weblog te zetten. Maar ja, geen internet he.


Foto links: De klokkentoren met daarin grote speakers die elke dag s'ochtends vroeg het volkslied en nog wat andere dingen brullen over het terein heen. Ook zit er onderin een lokaal waar traditionele Thaise muziekles wordt gegeven aan studenten.

Foto rechts: De voorkant van de tempel zelf. Deze schijnt 100 jaar oud te zijn. Er wordt al gewerkt aan nieuwbouw. Zodra ik bij de tempel weg ga zal ik even foto's maken zoals de nieuwbouw er dan uit ziet. Ze zijn er druk mee bezig

Foto links: De bibliotheek. Muren zijn er niet nodig, maar wel een dak tegen de regen

Foto rechts: De ingang van de tempel. Helaas kan ik nog steeds geen Thais lezen.

Foto links: Dit is een plaats waar de mensen uit de buurt kunnen bidden. Ook krijgen ze hier te lezen of ze geluk zullen hebben. Dit gaat door middel van stokkes schudden en briefjes pakken en lezen.

Ik zal het iedereen besparen om daar een vol item aan te besteden. Je moet het zien om het te begrijpen.

Foto rechts: Bomen "praten" hier tegen je. Ze leren je een wijze les door middel van de bordjes.

Dit is de Tiboth. Hier worden nieuwe monniken ingewijd en bidden ze naar Bhuda.

Eronder zit een museum waar veel antieke spullen staan. Ik heb hier inmiddels foto's van, maar zal die in een andere post wel eens laten zien.

Het bidden is hier trouwens allemaal wat onduidelijk als je niet zo thuis bent in de Thaise cultuur. Gelukkig staan in bijna alle agenda's de data aangegeven wanneer er wat gebeurt.

Soms stink ik er nog wel in, omdat er dingen gebeuren die voor mij niet helemaal duidelijk zijn.

De Tiboth is nog niet helemaal af. Er moet eerst weer wat geld komen om hem af te bouwen.

Dit is in de tempel zelf. Overal kom je Budha tegen.

Het ziet er op zich wel netjes uit in de tempel. Ze maken de boel regelmatig schoon.

De monniken doen de hele dag niks anders dan studeren, bidden en werken in de tempel.

Het werk bestaat uit het verzorgen van de vele dieren die hier rond lopen, het bijhouden van de bomen en planten, vegen, bespoeien en nog veel meer.

Foto links: Ook monniken moeten wel eens bellen. Daarom maar een telefoon onder het afdak van de tempel.

Foto rechts: Achter dit soort deurtjes en ook huisjes op het terein leven de monniken. De kamertjes zijn heel sober. Echt veel hebben ze hier niet nodig.























Hier zie je de Heilige Vader aan het werk. Hij bemoeit zich even met de muziekles.

Ik kan je wel vertellen dat het niveau van de muziek, en dan bedoel ik het aantal DB, best wel heftig is. Ik kreeg na 5 minuten toch wel piepende oren van dat luisteren.

Waar leven is is dood.

Ook hier is dat het geval.

Ze kunnen hier zelf mensen verbranden. Hun eigen crematorium.

Op deze foto's zie je de eetzaal van de monniken. Wij eten hier lunch om 11.30. De monniken eten eerst, en dan zijn wij aan de beurt. Ze mogen niet met "niet monniken" eten. Soms wel jammer. Het is best wel gezellig.

Na deze tour over het tempel terein, nu tijd voor even wat andere foto's die ik nog had gemaakt.

Hier dan even een paar foto's van een Samanin. Een Samanin is een monnik in opleiding. Hij is sinds de eerste dag hier een vriend van me geworden. Zijn naam is Kie Saa Daa, nickname Tam. Elke Thai heeft een nickname. Hij leert mij Thais en ik hem Engels. Een uitstekende combinatie dus.

Verder praten we veel over het waarom van het worden van een monnik en kijken we speelfilms op mijn laptop. Ook houd hij erg van 1 van de spelletjes van mijn PDA. Hij is gek op Thais boxen (wat hij zelf ook heeft gedaan), gitaar spelen en Britney Spears (kan wel iets beters bedenken, maar ach).

Het enige nadeel is dat monniken niks mogen.

Ze mogen bijvoorbeeld niet: sporten, zingen, auto rijden, winkelen, rennen, met vrouwen omgaan of ook maar aanraken, en nog veel, veel, veel meer dingen.

227 regels om precies te zijn. 1 van de regels is ook dat ze niet mogen liegen. Daar pest ik hem wel eens mee.

Nou dat stukje over niet aan vrouwen mogen zitten of denken is voor hem toch wel een beetje lastig. Hij is bijna 20 jaar en je zal het niet geloven, maar al een tijdje getrouwd. Ik probeer er nog steeds achter te komen hoe dit nou zal moeten in de toekomst.

Het is trouwens wel leuk. Sinds hij zo hoeste heb ik hem gezegt dat hij moest stoppen met roken. Dit heeft hij die dag erna ook meteen gedaan. Hij kwam me even trots vertellen dat hij gestopt was met roken.

Nog even snel een shot genomen van ons 2en.

Op het ogenblik dat ik dit nu type is hij weer helemaal kaal.

Ze moesten gisteren allemaal hun haar eraf halen vanwegen een speciale feestdag.

Je ziet hier nu allemaal gladde koppies rondlopen.

Foto links: Mijn laptop heeft een ingebouwt cameraatje en goede sofware waarmee ik best wel leuke dingen kan doen. Ziehier Tam als soulman. Deze foto zal ik voor hem uitprinten voordat ik weg ga.

De rest zet ik niet op internet, want dat zal de Heilige Vader niet leuk vinden mocht hij het ooit eens zien. Was weer eens met Photoshop bezig geweest. Tam naast een zonnende vrouw op het strand van Phuket gezet. Dit vond hij wel erg leuk, maar zeker niet geschikt voor de meeste andere monniken.

Foto rechts: Natuurlijk was hij weer met mijn PDA aan het spelen. Offcieel mag hij geen spelletjes doen, maar soms heb je ook even een uitje nodig.

Hier dan nog foto's van mijn ontbijt van zondag. Kwam bijna allemaal in zakjes aangeleverd.
In Thailand is het normaal dat je eten in zakjes doet. Is ook best wel veilig tegen insecten, vuil of andere dingen.

Ik had in de supermarkt een heerlijke kokosnoot gekocht, die ze in de tempel hebben onthoofd voor me.

Verser dan dit is haast niet meer mogelijk.










Aan fruit geen gebrek hier. Soms krijg ik gewoon hele trossen bananen aangereikt van mensen. Ze zijn hier veel lekkerder dan in Nederland. Ook hebben ze ze in mini formaat. Deze banaantjes zijn maar 6 cm. groot, en erg lekker. Mijn mobiel ernaast gelegt als voorbeeld.

De grote bananen die we in Nederland hebben heb ik hier nog niet gezien.

Na deze foto sessie en kleine uitleg van dit eerste weekend, tijd om te stoppen en wat andere dingen te gaan doen. Moet ook nog wat dingen regelen voordat ik weer naar Phuket vlieg.

Als het goed is heb ik morgen "weer" internet. Er is mij gevraagt om vanmiddag even een netwerk en internet aansluiting voor 7 computers aan te leggen. Dit gaan we dan maar proberen te regelen. Morgen probeer ik mijn posting van het lesgeven te doen. Dit is waar het uiteindelijk allemaal om gaat.

Ik hoop dat mijn postings niet gaan vervelen, en anders is er maar 1 oplossing. Gewoon niet meer lezen. Haha.

Een prettige zondag nog voor diegene die het vandaag leest, en tot van de week weer.

Bye Bye,

Raymond, nickname "Teacher"