Mijn vertrek uit het koude Nederland.

Hallo luitjes,

Hierbij even mijn eerste posting op mijn weblog. Het begon natuurlijk weer eens met stress op mijn dag van vertrek. (net zoals de weken ervoor) De achterklep van mijn auto wou s’nachts niet meer open, wat dus resulteerde in een haastige rit naar de garage op de ochtend van vertrek. Na wat heen en weer gescheur tussen de leasemaatschappij waar ik mijn auto had gekocht en de garage waar het gemaakt werd (een tijdelijke oplossing wel te verstaan), kon ik eindelijk naar huis om even snel de laatste dingen in de auto te gooien.

Hierna snel nog even langs de huisarts vliegen om mijn medicijnpaspoort en mijn europese bewijs van gestoordheid (een speciaal europees paspoort waar mijn ziekte in beschreven staat voor het geval van whatever er zou gebeuren met mijn gestel) op te halen die ze waren vergeten mee te geven bij de vele kilo’s pillen die ze maandag thuis hadden afgeleverd.

Nu kon ik dan eindelijk naar Hoek van Holland rijden, om te proberen de boot naar Engeland te halen. Dit is zonder files tegen te komen gelukt.

Tijdens het wachten vertrok de Stena Discovery om 13.30 voor zijn laatste tocht vanuit Hoek van Holland met onbekende bestemming.













De Stena Discovery was een supersnelle veerboot die helaas 2 weken geleden door de hoge brandstofkosten uit de vaart is genomen.
Hierdoor was ik gedoemd om de langzame veerboot naar Engeland te nemen, en ook mijn reistijden aan te passen.
Jammer dat we zo afhankelijk zijn van de brandstofkosten, want de Discovery was toch een schip wat je eventjes "snel" (3.40 uur) naar Harwich bracht. Beter dan die langzame veerboten.

Aan boord van de Stena Hollandica heb ik weer genoten van het “fantastische” selfservice buffet wat me natuurlijk weer eens goed op de maag lag. Met een half uur was ik al weer misselijk van dat eten. Na even te hebben nagenoten van het eten, ben ik maar naar mijn hut gegaan om te gaan slapen.

Dit was het hoogtepunt van de overtocht. 7 uurtjes varen na het vertrek uit Hoek van Holland kwam ik dan 45 min. te laat aan in Harwich. Nu bij customs nog even de drugshand door mijn auto laten snuffelen (al die pillen reageerde hij niet op), en daarna op weg naar Billericay. Eindelijk om 22.15 aangekomen in Billericay kon ik genieten van wat rust. Mijn eerste dag reizen met stress was voorbij.

De volgende dag kreeg ik de schrik van mijn leven.
Toen ik s’ochtends uit het raam keek lag er een pak sneeuw. Gelukkig was het aan het einde van de dag weer gesmolten.

Zal je net zien, ben ik in Engeland gaat het meteen sneeuwen.

De rest van de dagen lekker bezig geweest met boodschappen doen, de ING bank in nederland
bellen omdat ze weer fouten hadden gemaakt, een Thaise maaltijd gekookt voor mijn vrienden hier en uit eten geweest. Tot zo ver mijn eerste "vervelende" dagen in het koude Engeland.

Ziehier ons gezellige Thaise avondje!

Cheers, en tot de volgende keer.

Raymond