Gegroet wintersporters,
Mijn weekje Phuket zit er al weer op, en hier volgt even een posting vanuit Rayong over mijn afgelopen week in het zeer warme maar o zo lekkere Phuket (het zeewater was trouwens ook heerlijk, om jullie nog maar even te pesten)
Mijn dag begon met een rit van 2,5 uur naar het nieuwe Bangkok Suvarnabhumi Airport. Het vliegveld is zeker, ondanks dat het net 5 maanden open is, niet mijn favoriete vliegveld. Zeker niet omdat het er een grote puinhoop is. Sommige dingen, zoals het inchecken en zo, zijn prima maar verder is het zeer onoverzichtelijk en zeker nog helemaal niet af. Dit gaat zeker nog wel 4 jaar duren voor o.a. de infrastructuur klaar is. Ook is er fraude gepleegd, dus dingen zoals de taxibaan zijn gewoon niet goed of afgesloten. De constucties zijn hier dus niet helemaal in orde, en er zijn al maatschappijen, wat ik begreep, die weer terug gaan naar het oude vliegveld.
Aangekomen met Eh, mijn chaufeur, ben ik gaan inchecken bij Nokair. Nokair is een lowbudget maatschappij die binnenlandse vluchten doen in Thailand. Boarding gebeurt ook niet bij een gate, maar je wordt met een bus naar het vliegtuig gereden. Scheeld weer geld.
Behulpzaam wat betreft mij met mijn krukken zijn ze zeker bij Nokair. Ik hoef ze niks te vragen (behalve een goede zitplaats dan).
Ik ben er achter gekomen dat sommige plaatsen niet via internet te boeken zijn, maar je gewoon bij de checkin moet regelen. Ik probeerde via internet vooraan te zitten, maar die waren allemaal geblokkeerd. Bij de incheck vroeg ik een goede zitplaats en werd ik opgescheept met stoel 31c, wat dus ergens halverwege het vliegtuig is. Eenmaal in het vliegtuig bleek stoel 31c een van de stoelen vooraan te zijn. Ze beginnen niet met nummeren vanaf 1 maar vanaf 31. Waarom snap ik niet. Dus dit was uiteindelijk een prima meevaller.
Na een uitstekende vlucht (behalve de landing dan, want mijn hoofd sprong zowat weer uit elkaar van de pijn) en weer even lachen over de manier waarop ze me met de rolstoel naar mijn bagage en de uitgang brachten, stond ik zo buiten om te kijken wie er op mij stond te wachten. Mark (die daar dus woont) had via een reisbureautje een hotel en een taxi geregeld. Door zijn werk kon hij me niet ophalen. Ik heb daar meer dan een half uur staan wachten tot iemand verscheen. Bleek dat de bestelde taxi de verkeerde Raymond had opgepikt, en er tijdens de rit pas achter kwam dat het niet goed was. Na 1000 x excuses van zijn kant (was natuurlijk bang dat hij geen fooi kreeg) kon ik onderweg naar het hotel. Mijn hotel bleek 20 minuten van het vliegveld te liggen bij Surin Beach.
Natuurlijk kan ik niet weg of ergens aankomen zonder dat er weer eens iets is. Het hotel bleek geen lift te hebben en ik zat (je kan het wel raden) natuurlijk op de bovenste verdieping. Ook hier kreeg ik 1000 x excuus van, in dit geval dan, het hotel. Na heen en weer bellen met het reisbureau werd besloten om naar een ander hotel te gaan kijken want die van mij zat verder vol. Het enige hotel in de buurt dat nog plaats had was een hotel met zwembad (die van mij had er geen), maar wel van het type waar je nog niet voor niks wil zitten. Hier heb ik, na er te zijn geweest diezelfde avond, voor bedankt ondanks dat het wel goedkoper was, Na wat heen en weer kletsen met mijn eigen hotel kon ik door 2 keer te verhuizen op de eerste verdieping komen en blijven. Liever dat dan in zo'n " Costa Del Sol " hotel terecht te komen. Mijn kamers in het hotel waren uitstekend, heel schoon en het ontbijt was eenvoudig maar precies wat je nodig had. Ook de receptie liet zich de hele tijd van zijn beste kant zien.
De volgende ochtend eerst, na een eenvoudig maar prima ontbijtje met veel vers fruit, naar het strand geweest om te zwemmen in zee. De weg naar het strand (resort volgens hun) wordt prima aangeven, zoals je hier ziet. Als een letter van een woord niet past zet je het toch gewoon voor het volgende woord. Je moet het hier gewoon allemaal niet zo nauw nemen.
Het strand was een uitstekend schoon strand, waar je lekker kon genieten van restaurantjes, massage's en natuurlijk de ligstoelen.
Ik heb heerlijk een half uurtje gezwommen in het zeer heldere water. Ik heb trouwens gemerkt dat de beste oplossing tegen muggenbulten in Thailand is, is te gaan zwemmen in zee.
In het begin prikt het een beetje, maar daarna voel je ze bijna niet meer.
Hieronder de weg naar Surin Beach. Surin Beach was 1 van de stranden die toen geraakt is door de tsunami, Je kan het nog een beetje zien aan sommige verroeste dingen (aangetast door het zeewater) zoals kastjes op telefoon- en electriciteitspalen. Verder is er weinig meer te zien. Wat een zooitje trouwens al die kabels. Dat ze daar nog uit komen.
Die middag ben ik met Mark en zijn vriendin May naar Coconut Island (waar Mark werkt)geweest om te gaan lunchen op een floating restaurant.
Hij is General Manager van, overigens nog behoorlijk een bouwput, een groot nieuw resort op dit eiland. Met de speedboat van het resort zijn we vanuit de marina naar het eiland gevaren.
De floating restaurants drijven op het water, en hebben heel veel verschillende gerechten te bieden. Vis is trouwens wat ze als specialiteit hebben. Vooral de visliefhebbers moeten maar even kwijlen bij het zien van de volgende foto's.
Ook Mark en May genoten van de maaltijd. Het is een gewoonte van Mark om te veel te bestellen. Helaas heb ik die gewoonte ook overgenomen en bestel ik nu ook overal veel te veel gerechten. Het is ook zo lekker.
Die avond, net zoals alle andere avonden trouwens, zijn we uit eten geweest. Daar kook je eigenlijk niet zelf maar ga je gewoon uit eten. De prijzen zijn om te gillen, mits je het een beetje goed uitzoekt. Voor 15 euro kan je met 5 personen gegeten en gedronken hebben, en dan heb ik het gewoon over uitgebreid eten en als dranken bier en gin-tonic. Daar lach je toch gewoon om.
Maandag ochtend zijn Mark en ik naar Phuket Airport vertrokken om Mark zijn moeder Val en hun en mijn vrienden Jac en Geoff op te halen voor hun 2 weken vakantie op Phuket. Na natuurlijk veel te lang te hebben moeten wachten hebben we ze naar Mark zijn huis gereden waar hij die dag daarvoor pas ingekomen was. Er moest dus nog wel het een en ander gebeuren aan het huis. Hieronder even een paar foto's van zijn nieuwe huis. Het ziet er zelfs nog beter uit in het echt dan op de foto's
Inmiddels is trouwens het "kleine" tvtje omgetoverd naar een supergroot plasma scherm met homecinema system. Voordeel als je GM bent en voor je resort even ergens 300 tv's moet gaan bestellen. Doen ze niet echt lullig om even voor jouw wat extra te doen. Hij heeft een behoorlijke korting gekregen.
En wat vinden jullie van het zwembad in de tuin. Moet zeggen dat het prima bevalt.
Na even gezellig wat te hebben gedronken, ben ik naar mijn hotel gegaan om wat dingen voor mezelf te doen. Moest nog even wat zakelijke dingen regelen en nog eventjes een anti-muggen kuurtje nemen in zee. S'avonds uit eten gegaan bij een restaurantje bij mij op het strand met de naam "Pla". De letterlijke betekenis van het woord "Pla" is "Vis". Kan je wel raden wat hun specialiteit is. We konden natuurlijk ook andere gerechten bestellen. Het heeft die avond weer een perfect gesmaakt. Wat een leed toch om zo lekker buiten te kunnen eten zonder sneeuw. Haha!
De volgende dag nog even moeten bakkelijen met het reisbureau over mijn creditcard. Ze hadden die avond ervoor een briefje achter gelaten dat er iets met mijn creditcard aan de hand was met mijn betaling van het hotel. Ik heb meteen met de creditcard maatschappij gebeld om te weten of het aan mijn kaart lag. Dat bleek dus niet zo te zijn.
Dus de volgende dag met het reisbureau gebeld en van hun te horen gekregen dat ik even naar ze toe moest komen om het te regelen. Nou kan ik je zeggen dat ik veel doe, maar zo gek ben ik ook niet als ik weet dat mijn kaart werkt. Ik heb ze 40 min. de tijd gegeven om te zorgen dat ze in het hotel stonden om het even contant te halen bij me. Dit hebben ze maar gedaan want ik was best wel even boos. Het bleek dat de fout bij hun lag. Ze accepteerden zelf geen American Express. Hoe kon hij dat 2 dagen eerder dan aannemen van mij, na eerst 4 x een fout bonnetje te hebben gemaakt. Je moet zelf toch wel weten dat je dat niet accepteerd.
Voor de rest van de week had Mark een chaufeur met de naam "Bart" voor ons (Val, Jac, Geoff en mijzelf) geregeld, want hij moest zelf natuurlijk werken. deze Bart kost 500 Baht per dag, wat neer komt op ongeveer 11 euro. Hij kon de auto van Mark meenemen om ons overal naar toe te brengen waar wij maar naar toe wilden. Dit was best wel prettig, want het was een grote en luxe 4-wheel drive en de diesel werd betaald door het bedrijf. Lang leve zakenauto's!
We hebben hier ook dankbaar gebruik van gemaakt en hebben het halve eiland gezien. De plaatsen waar wij zijn geweest zijn plekken waar vaak toeristen niet echt komen, en wat het dus gewoon wat aantrekkelijker maakt om daar te komen. Hieronder een paar kiekjes van dingen die we onderweg gezien hebben:
Foto links: De annanassen groeien hier in de achtertuin van mensen. We zijn zo brutaal geweest om er even in te lopen en dit plaatje te schieten. Veel mensen denken dat ze aan een boom groeien, maar ze groeien aan een struik op de grond.
Foto rechts: Onderweg even gestopt in een natuurpark waar ze Gibbons hadden die weer moesten leren om in de vrije natuur te leven.
Natuurlijk ook onderweg nog even tijd gehad voor een lekkere verse kokosnoot.
Op Phuket en ook in Rayong vind je rubberbomen. Op de foto's hieronder zie je hoe ze het uit de boom halen. Elke dag voor het te heet is moeten alle bakjes (halve kokosnoten) geleegt worden.
Ik kan je zeggen dat we heel veel bomen zijn tegen gekomen onderweg.
Foto links: Val, Geoff en Jac.
Foto rechts: Mooi uitzicht vanaf de berg
1 van de dagen nog een rondleiding gehad op het Coconut Island zelf, waar Mark de leiding heeft over het te bouwen resort. Het wordt echt heel erg mooi, en schijnt uniek te zijn in Thailand. Kijk maar even naar deze foto's van het demohuis. Van buiten ziet het er net zo mooi uit als van binnen.
Ze hebben zelfs een eigen kwekerij.
Het resort wordt gebouwt door ongeveer 150 mannen en vrouwen die voornamelijk uit Burma en Thailand komen. Het grootste gedeelt van de bouwvakkers is vrouw. Hieronder hun onderkomen op het eiland. Voor hun maatstaven is dit een prima onderdak voor de tijd dat ze hier zitten. Er is zelfs een schooltje gebouwt voor de ongeveer 30 kinderen die er zijn.
Na een zeer warme maar wel leuke rondleiding zijn we nog even gaan zwemmen op een eiland verderop. Ik kan wel zeggen dat het water bij mijn eigen strand veel helderder is. Het was overigens prima zwemmen daar.
Op donderdag avond naar een show geweest ergens met de naam "Fantasea". Dit was wel iets als Disneyland in het klein. erg gezellig en een goede show met dieren zoals: olifanten, tijgers, kippen, paarden en nog veel meer. Ook heel veel speciale effecten en dansers op het podium. Ook vooraf even gegeten in het buffet restaurant waar je met ongeveer 2000 man tegelijk kunt eten.
Vanaf nu ben ik vooral bezig met de tempel en het voorbereiden van het geven van lessen. De eerst volgende keer van mijn posting weet ik niet. Het zal voornamelijk liggen aan of ik wel of niet internet heb. Aan het eind nog eventjes een paar fototjes die ik heb geschoten.Verder iedereen de groeten in het koude kikkerlandje en tot de volgend posting. Met de vriendelijke sneeuwpret, Raymond.
Wat de boer niet kent eet hij niet. Zo lijkt het hier ook wel. Dit zijn champignons voor diegene die niet zo thuis zijn in gezond eten.
Hier in mijn eentje nog even genoten van een prima lunch. Heb weer een heerlijk gegeten.
Foto links: het "Pla" beach restaurant.
Foto rechts: Tod Man Pla, of in het Nederlands; "viskoekjes". Ze waren echt lekker.
Foto onder: tijdens het eten wel de kans hebben om zo'n kokosnoot op je hoofd te krijgen. Het scheeld dat ik ze in iedergeval wel lekker vind. Laat maar vallen zou ik zeggen.
Mijn zakje met koekjes die het meisje (met de naam Fon) van de recepetie voor mij had achter gelaten. Heb natuurlijk als een echte heer ook een cadeautje voor haar achter gelaten toen ik vertrok. Ben benieuwt wat ze daar van vond. Ik heb haar email., dus daar kom ik ooit nog eens wel achter.
Nog even op de terugweg naar Bangkok in de cockpit geweest. Moest wachten op de rolstoel. Het is mij wel opgevallen dat Nokair een turnaround tijd heeft van ongeveer 25 min. Het houd dus in dat vanaf het moment dat het toestel aan de gate komt tot aan de tijd dat weer vanaf de gate vertrekt het 25 min. later is. In die tijd zijn de passagiers er uit gehaald, is het vliegtuig schoongemaakt en bevoorraad en zijn de nieuwe passagiers er weer ingestampt. Dit is behoorlijk kort.
Dit was het dan, en tot de volgende keer. Raymond
